In deze blog vertel ik over mijn zoektocht naar een nieuw haarwerk. Begin januari bracht ik samen met mijn man een bezoek aan een kapper die gespecialiseerd is in haarwerken. De avond van tevoren sliep ik bijzonder slecht, want ik ben erg gehecht aan mijn eigen haar.
Een slapeloze nacht vol vragen
Nooit had ik gedacht dat ik zo bewust zou nadenken over mijn haar. Toch ben ik de laatste tijd bijna dag en nacht bezig met één vraag: hoe lang houd ik mijn eigen haar nog? De nacht voor het bezoek aan de kapper kon ik nauwelijks slapen. Elke keer dat ik in de spiegel keek, vroeg ik me af hoeveel haar ik nog zou hebben morgen.
Hoe zullen mensen mij straks zien: met mijn eigen haar of met een pruik? Het is iets waar ik best tegenop zie als mijn haren uitvallen. Maar misschien kijk ik er tegelijkertijd ook wel een beetje naar uit, omdat ik er in dat geval weer uit kan zien zoals ik dat graag wil.
Het idee dat mijn haar misschien verdwijnt
De reden daarvoor is dat de kans groot is dat ik over een paar dagen mijn haren verlies. Haaruitval is namelijk een mogelijke bijwerking van de chemo, die ik krijg voor de behandeling van een GTN.
Ook zijn er een aantal symptomen die vaak voorkomen, zoals haarverlies, jeuk en haarpijn vlak na de chemo. Hierover kreeg ik goede voorlichting in het ziekenhuis en daarom houd ik nu met alle scenario’s rekening…
Het moment dat ik voor het eerst een haarwerk paste
In de kapsalon was het superspannend om voor het eerst een haarwerk te passen. Daarvoor kreeg ik een haarnetje op mijn hoofd en werd het haarwerk voorzichtig bevestigd. Zodra ik mijn haarnetje opzet, voel ik een mix van spanning en opluchting. Daarna kijk ik in de spiegel en ben ik verbaasd over hoe mooi het haarwerk mij staat. “Het ziet er zelfs beter uit dan mijn eigen haar!” zeg ik stomverbaasd tegen de kapster.
Kleine keuzes, groot verschil
Vanaf het begin werd ik gelukkig op mijn gemak gesteld en mocht ik alvast mijn favoriete kleur en mijn voorkeur (synthetisch) aangeven. Daardoor nam mijn angst voor het nieuwe haarwerk al snel af. Omdat mijn man er ook bij was, konden we elkaar steunen. Dat helpt ontzettend in dit proces. Je hoeft jezelf echt niet sterker voor te doen dan dat je bent en waarom zou je het jezelf moeilijk willen maken?
Het helpt om erover te praten
Ik vind het lastig om met mijn man, familie, vriendinnen en psycholoog over het mogelijke haarverlies te praten. Maar het helpt mij enorm om erover te praten, want het geeft zoveel opluchting. Zo weten zij beter wat er in mij omgaat en voel ik tegelijkertijd hoeveel ze met mij meeleven. Dat is heel fijn!
Schrijven geeft kracht
Gelukkig heeft deze blog voor mij ook een therapeutische werking. Door mijn verhaal over mijn GTN, miskraam en molazwangerschap in mijn blogs op te schrijven voel ik mij elke dag weer een beetje sterker. Elke zin die ik opschrijf, voelt als een stukje gewicht dat van mijn schouders valt. Het helpt om mijn gedachten op een rij te zetten en mijn gevoelens een plek te geven. Zelfs nu er nog geen reacties zijn, hoop ik dat mijn ervaring op de een of andere manier jou steunt of je een beetje moed geeft.
Het zou fijn zijn om te horen hoe jij hiermee omgaat en wat jouw ervaringen zijn. Misschien heb jij zelf een haarwerk gekozen of iemand in je omgeving gesteund bij haaruitval door chemo en/of een molazwangerschap en GTN. Je hoeft het echt niet alleen te doen. Deel gerust je verhaal of je tip – het kan voor iemand anders echt een lichtpuntje zijn!
Related Posts
